Alkmaar, 7 maart 2007 Bij de opgravingen onder het vroegere modehuis Meyer aan de Langestraat werd door Alkmaarse stadsarcheologen een bijzondere en uiterst zeldzame topvondst gedaan: een 15e eeuwse bronzen lavabo. De lavabo, een soort waterpot met hengsel en twee schenktuiten, is versierd met monsterlijke koppen. Dergelijke bronzen lavabo’s zijn uiterst zeldzaam. Uniek aan de Alkmaarse vondst is bovendien dat deze compleet is. De lavabo was destijds al een erg kostbaar stuk huisraad. Deze werd gebruikt tijdens speciale feestmalen, waar het handenwassen voor de maaltijd een soort ritueel was. Het gebruik van een kostbare lavabo onderstreepte het aanzien van de gastheer. Middeleeuws koopmanshuis De opgraving aan de Langestraat 3-5 is uitgevoerd vanwege een omvangrijke winkelverbouwing. In de periode van 7 februari tot 6 maart is maar liefst een oppervlak van 350 m2 onderzocht. Er zijn talrijke funderingen, baksteenvloeren, rode plavuizenvloeren, zes kelders, een ovenconstructie, twee riolen en zes beerputten opgegraven. Tussen de Mient en de Boterstraat loopt een lange gemetselde bakstenen muur. Hier moet rond 1400 een enorm middeleeuws koopmanshuis hebben gestaan. Van bewoners van deze huizen, behorend tot de top van Alkmaar, is naast de zeldzame lavabo, ook een grote hoeveelheid huisraad gevonden, zoals een tinnen bord, een kan en glaswerk. Dit alles werd gevonden in beerputten waar ook vuilnis in werd geworpen. In de loop der eeuwen onderging dit pand een reeks verbouwingen, waarbij het in de 15de of 16de eeuw is opgesplitst in meerdere panden. Eerste stadsontwikkeling Door deze en andere opgravingen van de afgelopen jaren, is een beeld te vormen van de eerste stadsontwikkeling van Alkmaar. Zo ontstond in de 13de eeuw een havenfront langs de Mient, verrezen er rond 1250 langs de Houttil grote bakstenen ‘stadskastelen’, rond het Waagplein lag een haventerrein met verspreide houten gebouwtjes en aan de Voordam vond rond 1280/1290 al een eerste uitbreiding van de stad plaats richting Voordam/Achterdam en Fnidsen. Of er aan de andere kant net zulke stadskastelen stonden, moet toekomstig onderzoek nog uitwijzen.

Met dank aan "L" voor de prachtige foto`s en de mooie tekst :)

Alkmaar..

De in de Wageweg opgegraven resten van de Alkmaarse stadsmuur, die in 1573 onder vuur werd genomen door de Spanjaarden, blijven misschien wel voorgoed zichtbaar. Hoe en onder welke voorwaarden de muurfundamenten in beeld blijven is nog onbekend. ,,Dat hangt af van wat er nog meer wordt gevonden'', zegt woordvoerster Bregje van der Steeg namens wethouder Arie Epskamp van monumentenzorg.

Ook fundamenten Rode Toren gevonden ....

Gepubliceerd op 04 juli 2006, 14:58
Laatst bijgewerkt op 04 juli 2006, 22:38

Bron:Noord Hollands Dagblad  www.nhd.nl 

 Station januari 2006

Traktortrein voor het stationsgebouw, 1926

Het in bruin aangegeven gedeelte in de tekening, laat zien wat er wordt bijgebouwd aan winkelcentrum de Mare. 

Bij de opgang vanuit de garage naar W.C de Mare, denkt men aan het realiseren van een kiosk. .

Boven de gevels van de winkels zullen transparante luifels komen. De gevels kunnen op sommige plekken 2 en op andere plekken 4 meter naar voren worden geplaatst.

Door het plaatsen van de luifels en het dichter naar elkaar plaatsen van de winkels, probeert men een intiemere sfeer te laten ontstaan.

DE TEKSTEN EN FOTO`S DIE IK BIJ DIT ITEM PLAATS ZULLEN STUKJE VOOR STUKJE TOEGEVOEGD WORDEN. HET KAN DUS ZIJN DAT DIT ITEM NOG NIET KLAAR IS ALS U HET LEEST/BEKIJKT.

YVONNE

Op de website van winkelcentrum de Mare zijn nog meer tekeningen te zien. Voor het gemak voeg ik de link toe:

http://www.wcdemare.nl/paginas/renovatie.php?p=nieuwbouw

 Friesche brug toen/Friesche bridge Then..

Friesche brug nu/ Friesche Bridge now...

Friesche brug in de toekomst?/ Friesche bridge in the future?

Het gebouw werd waarschijnlijk tussen 1723 en 1726 belangrijk uitgebreid. De gevels werden verhoogd met een zogenaamde attiek en een kap. De oorspronkelijke goot is nog herkenbaar aan de lijst met consoles halverwege de gevel.

De Keetgracht heette voorheen Zoutkeets graggie, naar de nabij gelegen zoutziederij de Eendracht. Dit grachtje was de (mogelijk overwelfde) waterverbinding tussen Laat en Oudegracht.

This building was probbably build around 1600 to be used for storage. 

Between 1723-1726 the building was importantly extended. The gables were raised with a loft and a hood. The original gutter is still recognizable by the fram with consoles halfway the gable.

The Keetgracht used to be called Zoutkeets Graggie, to the nearby salt factory "De Eendracht". This little canal was possibly the ( maybe overarched) contact between Laat and Oudegracht. (gracht=canal)

Dit karakteristieke monument heet officieel molen De Groot. De voorloper van de huidige molen was een standaardmolen en werd gebouwd in 1605. Op oude kaarten is te zien dat er vroeger wel tien molens op de wallen rondom de stad hebben gestaan. Behalve deze molen zijn ze alle uit de binnenstad verdwenen.

De eerste steen voor de molen De Groot werd gelegd in 1769. Het is een ronde stenen stellingmolen, bedoeld voor het malen van graan. De molen is na lange tijd van reparaties en restauraties weer in gebruik. De familie Piet bewoont en beheert de molen reeds vele jaren. Daarom heet de molen in de volksmond ook wel ‘Molen van Piet’.

This characteristic monuments name is officially Mill de Groot.  The forerunner of the now standard mill built in 1605. On old maps you can see that in the old days there where as much as 10 mills on the banks around the city. Except for this mill, all others are gone.

The Piet family occupies and runs the mill fore many years. That’s why the mill is called Piets Mill by the citizens.  

Recente foto van de Leeuwenburg, verzorgd door een Engelsman in Alkmaar/

Recent picture of the Leeuwenburg provided by an Englishman in Alkmaar.

De Alkmaarderhout

De Alkmaarder Hout staat symbool voor voetbal in Alkmaar. In 1948 verrees de eerste versie van de Alkmaarder Hout. Het was de thuisbasis van de Alkmaarsche Boys. Het stadion kreeg in 1954 meer bekendheid, toen Alkmaar '54 er als tweede bespeler de eerste profwedstrijd afwerkte, welke overigens op het terrein van de huidige paardenbaan werd gespeeld. Na de fusie tussen Alkmaar '54 en FC Zaanstreek werd AZ'67 de nieuwe bespeler. Halverwege de jaren '70 gaven de Molenaartribune en de Jan van der Ben-tribune de Alkmaarder Hout nieuw elan. Tijdens de eerste Europa Cup-wedstrijd werd in 1977 een nieuwe lichtinstallatie in gebruik genomen. In 1996 kreeg de hoofdtribune uit de jaren '50 een facelift.

Inmiddels heeft De Hout een nostalgische uitstraling gekregen en wijden diverse schrijvers zich aan een omschrijving van het gammele, uit wrakhout bestaande stadionnetje aan de Sportlaan waar de geur van de pisbakken na een wedstrijd nog dagen blijft hangen. Het stadion wordt ook geroemd om zijn fantastische sfeer. De Twaalfde Man heeft zijn steentje vaak bijgedragen tijdens de zinderende (UEFA Cup) wedstrijden, mede omdat het publiek erg dicht op het veld zit.

Na het seizoen 2005/2006 zal de Alkmaarder Hout haar poorten sluiten. Dan zal AZ verhuizen naar het DSB Stadion aan de rand van Alkmaar en zal De Hout gekoesterd worden.

The Alkmaarderhout stands symbol to football in Alkmaar. The first version of the Alkmaarder hout arose in 1948. It was home base to the Alkmaarsche Boys. In 1954 the stadium got more known when Alkmaar `54 played its first professional match, which was by the way played on the now a days Alkmaarse horse track. After the fusion between Alkmaar `54 and FC Zaanstreek, AZ `67 became the new player on the field. Half way the 70`s the Molenaar and the Jan van der Ben grandstand gave the Alkmaarder hout new élan.

A new light installation came in use during the first Europe cup match in 1977. The main grandstand from the 50`s got a facelift in 1996.

In the mean time De Hout hat got a nostalgic look and  numerous writers wrote about the worn out ramshackle stadium at the sportlaan, where the smell of the urinal could still be smelt days after a match. The stadium is illustrious because of its fantastic ambiance. The twelfth man has been important during the wonderful (UEFA cup) matches, also because the public was very close to the field.

After the season 2005/2006 the Alkmaarder Hout will close her gates forever. Then AZ will move to the new DSB stadium on the edge of Alkmaar and the Hout will be cherished.

Nieuw AZ stadion/ The new AZ stadium

Naast het Kooimeerplein op bedrijventerrein Boekelermeer bouwt AZ een nieuw voetbalstadion. Het complex krijgt 13.500 zitplaatsen en gaat onder meer onderdak bieden aan functies van het voetbalbedrijf, skyboxen, businessrooms en kantoorruimte

Naast het stadion is 20.000m² ruimte voor grootschalige gethematiseerde detailhandel en 40.000 m² voorzieningen (met de thema’s sport, vrije tijd en medische voorzieningen). Daarvoor heeft AZ de noodzakelijke procedures gevoerd. Daarnaast denkt AZ aan het realiseren van maximaal 30.000 m2 aan kantoren, verdeeld over de locaties Kooimeer en Boekelermeer. Sportcomplex 't Lood is verkocht aan AZ. Het complex wordt als trainings- en wedstrijdveld gebruikt door de voetbalclub AZ en Sportvereniging De Flamingo’s ’64. De competitie- of bekerwedstrijden van het eerste elftal van AZ worden gespeeld in het nieuwe stadion.

Next to the Kooimeerplein on business terrain Boekelermeer, AZ builds a new football stadium. The complex will have 13.500 seats and will, among other things, accommodate functions of the football business, skyboxes, business rooms and office space.

Beside the stadium, there will be 20.000 m2 for big scaled thematic business and 40.000 m2 to sport themes, free time and medical provisions. Therefore AZ followed the necessary procedures. Beside all of this, AZ thinks about realising a maximum of 30.000 m2 to offices, divided over the locations Kooimeer and Boekelermeer. Sports complex `t Lood has been sold to AZ. The complex will be used, by AZ  and local football club Flamingo `64, as a training- and match field.  The competition- ore cup matches of AZ 1 will be played in the new stadium

Voortgang van de bouw, 18 November/

Progress of building the stadium, november 18th

Alkmaar heeft nog acht hofjes, waarvan de meeste nog steeds bewoond zijn. Zo vind men bij de Bergerbrug het Hofje van Paling en Foreest, het Wildemanshofje aan de Oudegracht Alkmaars oudste nog bestaande hofje is het Huis van Zessen aan de Schoutenstraat. Verder vind je in Alkmaar het Hofje van Bijlevelt, het Huis van Achten en het naastgelegen Hof van Sonoy. Het achtste hofje wordt nergens benoemd, maar na wat onderzoek vond ik het Doopsgezinde hofje tussen de Kanaalkade en de Koningsweg. 

Alkmaar still has eight almshouses (courthouses). Most of them are still occupied. There are: The courthouse of Paling and Foreest at the Bergerbrug, The Wildemans courthouse at the Oudegracht, The house of six at the Schoutenstraat, the courthouse of Bijleveld, the house of eight and the courthouse of Sonoy. The eight courthouse is mentioned nowhere, but after a little research I found  The doopsgezinde courthouse between the Kanaalkade and the Koningsweg. Further information is missing, research is still in progress.

Hofje van Paling en Foreest/courthouse of Paling and Foreest.

Pieter Claez Paling en zijn gemalin Josina van Foreest maakten hun testament in 1540. Hieraan dankt Alkmaar het Hofje van Paling en Van Foreest. De familiewapens van Paling en Van Foreest zijn nog te zien boven de (in 1860 gemoderniseerde) ingang. Vroeger had het hofje hier een trapgevel. Het complex wordt omsloten door de straten het Zevenhuizen, de Geest en de Kanisstraat. Tot 1670 woonden er slechts katholieke vrouwen in het hofje van Paling en Van Foreest. Daarna werden ook vrouwen van 'de gereformeerde religie' toegelaten maar die bleven wel apart: katholieken in de huisjes aan de Geest, gereformeerden aan de Kanisstraat. De laatste aanbouw (langs het Bolwerk) dateert uit 1885, waardoor een aardige omsloten tuin ontstond.

Pieter Claez Paling and his spouse Josina van Foreest made their will in 1540. Alkmaar has to be thankful because of that. The family arms of Paling and Foreest are still above the (restored in 1860) entrance. In the old days the courthouse had a stepped gable. The complex is surrounded by the streets: the Zevenhuizen, the Geest and the Kanisstraat. Up until 1670 only catholic woman lived there, after that also woman of the Dutch reformed religion where allowed, but still separated. Catholics in the houses at The Geest and the Dutch reformed woman in the houses at the Kanisstraat.  The last added building (along the Bolwerk) dates from 1885, from where a nice surrounded garden arose.

Hofje van Splinter/ courthouse of Splinter

Dit Hofje van Splinter heeft zijn 350-jarig bestaan al enige jaren achter de rug. Het is namelijk gesticht in 1646, uit een erfenis van Margaretha Splinter. Ze woonde er met haar man Floris van Jutphaes. Na de dood van Margaretha Splinter werd het complex verbouwd tot een hofje voor acht ongehuwde dames, die in armoede leefden maar wel uit een (ge)goede familie stamden. Splinters wapen (in 1998 in kleur gezet) siert de voorgevel. Achter de toegangsdeur, voorbij het advocatenkantoor, ligt een charmante met houten tongewelf overdekte galerij waaraan de woninkjes liggen.

This courthouse celebrated its 350 years of existence a few years ago. Founded in 1646, out of an inheritance of Margarita Splinter. She used to live there with her husband Floris van Jutphaes. After Margareta Splinters death, the complex was re-built into a courthouse to be occupied by eight unmarried ladies, which lived in poverty, but originally came out of wealthier families.

Splinters family arms (put in colour in 1998) decorates the forefront. Behind the entrance, past the lawyers office, lies a charming with wooden arch covered gallery, where the houses are built against.

Wildemanshofje /Wildemans courthouse

Het Wildemanshofje werd gesticht door Gerrit Florisz. Wildeman. Het in 1717 gebouwde hofje bood aanvankelijk plaats aan 24 bejaarde vrouwen van verschillende geloofsrichtingen. Tot de bijzonderheden behoren de beelden van de Alkmaarse beeldhouwer Jacob van der Beek op het monumentale poortgebouw. In het midden staat een reusachtig beeld van een wildeman met knots. Een vergelijkbare wildeman sierde ook het familiewapen. Aan weerszijden van hem staan twee oude vrouwen: de linker verbeeldt de ouderdom, de rechter de armoede. In 1849 werd het hofje gemoderniseerd. Toen werden de kruiskozijnen vervangen door de huidige vensters. Ook het plafond van de regentenkamer, die zich boven de hoofdingang bevindt, stamt uit die tijd. Op de binnenplaats bevindt zich een mooie, symmetrisch aangelegde tuin, met rondom oude leilinden. Hier staat een tweede beeld van een wildeman. Let u op de twee oude waterputten.

The Wildemans courthouse was founded by Gerrit Florisz Wildeman. Initially the, in 1717 build courthouse, offered room for 24 senior woman of different religions. Special on this building are the statues, made by the sculptor Jacob van der Beek. A giant statue of a Wildman decorates the middle,. A similar Wildman, decorated the family arms. At both sides of the statue are statues of woman . The left one, shows age the one on the right poverty. The courthouse was modernised in 1849. The original cross-window frames where replaced by the present ones. The ceiling of the regents room, which is over the main entrance, is from the same date. A beautiful, symmetrical garden is to be found in the court, surrounded by Lei-linden-trees. In this courtyard stands the second statue of the Wildman. Please, notice the old wells.

Huis van Zessen / house of six

Het Huis van Zessen is Alkmaars oudste nog bestaande hofje. Het werd gesticht in 1510 door Dirk Simonszoon van Boshuizen, zoon van de Alkmaarder Claes Corf. Na het overlijden van Van Boshuizen in 1511 realiseerden de nabestaanden dit hofje. Daarvoor werden twee oudere huizen afgebroken. Slechts de voorgevel en de zijgevels van het Huis van Zessen zijn (in kern) nog laatmiddeleeuws. Voor het overige wordt het uiterlijk sterk bepaald door verbouwingen in de 19de en 20ste eeuw. Zo kreeg de voorgevel in het begin van de 19de eeuw de empire-ramen en een wit geschilderde pleisterlaag met diepe schijnvoegen. Binnen zijn enkele monumentale ruimtes in neorenaissance stijl verbouwd: de grote zaal (1910) en de regentenkamer (1922). Het Huis van Zessen is gedurende bijna vijf eeuwen een hofje geweest voor zes oude rooms-katholieke mannen (dit verklaart ook de naam). Sinds 1998 maakt het pand deel uit van het Stadhuis.

The house of six is the oldest, still existing courthouse. Founded in 1510 by Dirk Simonszoon van Boshuizen, son of Alkmaars Claes Corf. Relatives realised this courthouse after his death. Two older houses where demolished to accomplish that. Only the front and side walls are still from the late middle ages. The appearance of this house is mostly defined by re-buildings in the 19^th and 20^th century. In the 19^th century the front got empire windows and a white plastered layer with deep pretence-joints. Inside there are a few monumental rooms re-build in neo-renaissance style: The large room (1910) and the regents room (1922). The house of six has been a courthouse for six old catholic men for five centuries. (this explains the name) The building is part of the city hall since 1998.

Hofje van Bijleveld/ courthouse of Bijleveld

Geertrui Willemsdochter, weduwe van Pieter Pieterszoon Bijlevelt, liet bij testament in 1657 geld na voor het kopen en inrichten van een huis aan de Koningsweg: het ‘Hofje van Bijlevelt’. In 1668 trokken de eerste drie bewoonsters er in. In 1727 werd een regentenkamer aangebouwd en in 1751 werd er ruimte aangebouwd voor een vierde bewoonster.

Geertrui Willemsdochter, widow of Pieter Piererszoon, left money at will to buy and decorate a house on the Koningsweg in 1657: The courthouse of Bijleveld. In 1668 the first , female, occupants moved in. A regents room was built-on in 1727 and a room to a 4^th female in 1751.

Huis van Achten

Het Provenhuis van Johan van Nordingen bevindt zich net als het naastgelegen Hof van Sonoy op het oorspronkelijke terrein van het zogenaamde ‘Witte Hof’ of Sint Maria Magdalena Klooster. Het hofje werd gesticht op 29 mei 1657. Johan van Nordingen bepaalde bij wilsbeschikking dat het huis ingericht moest worden als tehuis voor zes, zeven of acht oude mannen. De naam die het hofje in de volksmond kreeg (‘Huis van Achten’), komt hieruit voort. Dat het huis voor oude mannen was bestemd, ziet men aan de beelden op de mooie gevel in renaissancestijl aan de Nieuwesloot en het houtsnijwerk in de hal. Het Provenhuis is in U-vorm gebouwd, waarbij het Hof van Sonoy de open kant aan de oostzijde afsluit. De opbouw is eenvoudig. Langs de Veerstraat en de Lombardsteeg treffen we de ramen van de oorspronkelijke 8 kamers aan. Langs de Nieuwesloot bevinden zich de fraaie regentenkamer en de dienstwoning van de beheerster. Langs alle kamers loopt een sfeerrijke overdekte gang met ramen aan de binnentuin.

Johan van Nordingens Proven house  is, just like the nearby Hof van Sonoy, built in the initial terrain of the so-called “Whit court” or St. Maria Magdalena convent. Johan van Nordingen determined by will that the house should be set up as a home to 6-7 or 8 old men. The name the people gave to the house (house of eight) came out of this set up. Statues on the beautiful, in renaissance style built front of the house (on the Nieuwesloot) and by the woodcarving in the entrance, show the house was mend to be occupied by old men. The Proven house is u-shape built, whereby the Courthouse the Hof van Sonoy closed the open side. The built-up is simple. Along the Veerstraat and the Lombardsteeg, we will find de windows of de originally 8 rooms. Along the Nieuwesloot are the regent’s room and the official residence of the administrator. An atmospheric corridor with view over the garden, runs along all the rooms.

 Hof van Sonoy

Op de plaats van het huidige Hof van Sonoy lag vroeger het Witte Hof of Sint Maria Magdalena Klooster. Het klooster kwam in 1572 in handen van de stad en het hof werd toen gebruikt om stedelingen onder te brengen die dakloos waren geworden, omdat hun huizen waren gesloopt voor de aanleg van de nieuwe stadsverdediging. Na het beleg werd het Hof verkocht aan Diederick van Sonoy, gouverneur van het Noorderkwartier, die hier enige jaren heeft gewoond. Sonoy had een sleutelrol in de overwinning op de Spanjaarden in 1573. Zijn naam is aan deze plek verbonden gebleven. De volgende eigenaar was mr Willem van Bardes. hij heeft de markante achtkantige toren laten bouwen. Het poortje met het wapen van Bardes dateert uit het begin van de 17de eeuw. In 1743 kwam het Hof in bezit van de Nederlands Hervormde Gemeente, die hier een tehuis voor oude mannen en vrouwen vestigde. De later aangebrachte gevelsteen aan de buitenzijde van het poortje herinnert hieraan. Dit poortje is overigens in de jaren 1970 geadopteerd en gerestaureerd door de Historische Vereniging Alkmaar, die het nu als logo voert. Het linkerpand is tegenwoordig ingericht als restaurant en ook in de toren kunt u dineren.

On the place where now stands The Hof van Sonoy, used to be “the witte hof” of the st. Maria Magdalena convent. The convent was taken by Alkmaar in 1572 en was used to shelter the citizens who’s houses where demolished in order to built the new city defence wall. After the siege, the Witte Hof was sold to Diederick van Sonoy, governor of the Northern quarter, he lived there for a few years. Sonoy played a key-part in the victory over the Spanish in 1573. His name stayed on this place up until now. The next owner, Willem van Bardes, built the striking eight cornered tower. The gateway with the family arms of Bardes, dates back to the 17^th century. In 1743 the courthouse came into the possession of the Dutch reformed, who made a home for old men and woman, just as the front-stone reminds. This gateway has been adopted and restored by the historic union Alkmaar, which uses it as a logo. The left building is now in use as a restaurant.

                   Het Doopsgezinde hofje/The Mennonite courthouse

                   1.         

                     2.            

 3.   

De doopsgezinde vermaning staat er al sinds 1595 en een stenen kerk werd gebouwd in 1617.

In 1856 is het verbouwd en kreeg het het huidige aanzien.

De naam "doopsgezinde hofje"werd voor het eerst in 1681 genoemd.

Foto 1, het hofje voor de verbouwing in 1856

Foto 2, doorkijk naar het hofje voor de verbouwing in 1856

Foto 3, het hofje na de verbouwing in 1856

Bron:Doopsgezinde bibliotheek.

Dank u voor het delen van informatie over dit Alkmaarse erfgoed.

The Mennonite “Vermaning” was built around 1595  and a stone church was built in 1617.

A re-building in 1856 gave the house its present appearance. The name “Mennonite courthouse” is mentioned for the first time in 1681.

Photo 1: The mennonite courthouse before the re-building in 1856

Photo 2:  A see-trough to the courthouse before the re-building in 1856

Photo 3: The Mennonite courthouse after the re-building in 1856

Source of information: Mennonite library

Thank you very much for sharing the information about this Alkmaars heritage

The water tower

With her 28 meters of length, the water tower is a striking building and marking to the west side of Alkmaar.

In the original design in 1900, by A. Holmberg de Beckfelt, the tower had battlements, trough which the tower looked like the castle in Alkmaar city arms.

The architect used elements out of the Dutch renaissance, a much used building style on water towers. Characteristic features within the blind arches, are decorative brickwork and relief.  Even before building the water tower, citizens could use dune water trough piping in 1885. At the end of 1886, there where 600 connections.

On different places in the city, there where “standpipes”, whereby water was sold. . (On the bridge over the "Oudegracht", nearby “Groot nieuwland” and on “het Raaksje” near “de Schelpenhoek”)

Public schools where connected to the dunewaterpiping, in 1889. Drinking water was scarce.  The city government placed rainwater-butts near large buildings. There, for a little bit of money, citizens could buy buckets of water.

The water tower provided the necessary pressure to pump up water. In top of the building is a steel water reservoir, which could contain 800.000 ltrs of dune water. To get enough pressure, the water reservoir has to be on a certain height above the water level. When in lack of natural high points, such as a hill or mountain, a tower construction is necessary.

At the 1955 restoration, the battlements disappeared. These days, water towers are no longer indispensable to provide drinking water. Most of the Dutch water towers where demolished. These days, the Alkmaar Water tower is used as an atelier for artists.

Bovenstaande foto dateert uit 1900

Recente foto van de visbanken

The Fish market

The fish market used to be one of the many places, where certain products where sold, in this case: Fish. Other markets are: the Butter market,  the grain market and the turf market. On the fish market are small galleries, Safe for wind and rain, the sailsmen could lay their goods on the stone fish banks. The fish market in Alkmaar, goes back to the 16^th century. The wooden columns where replaced for stone pillars in 1755. Those where replaced for cast iron columns. The fish markets where held every Friday, up until 1998.

On the galleries roof, along the water, are a wooden and a natural stone statue, a fisher and a fish woman. The pump on the fish market dates from 1785, and was renewed in 1882. The grating of the waste pits, ar not made of iron, as usual, bus made of cupper. This was done, because of the biting effect from the fish waste on the grating.

Old bills proof,  there already was a fishing bank in the 16^th century. Trough the backdoors , the sweet waterfish, hanging in baskets, where kept fresh in the water behind the galleries. Ofcourse many things changed in the course of years. In 1755, the original wooden columns, where replaced for cast iron columns, during a renewal of de banks.

             Dit is een mooie tekening van het stadhuis, gedateert: 1735

The town hall became built in 1509-1520, it`s built in Gothic style, complete with slim angle corner tower with open pear pip.

In 1911-1913  a serious restoration took place under the guidance of the well-known architect Jan Stuyt (1868-1934). At that occasion the frontage was accelerated in modern material but according to the original model.

The town hall has a number of worth seeing rooms, among which the large, by Stuyt formed, Council room and the polder chamber with its 17^th century chimney in Renaissance style. In former days the polder government boards met in this last departure. Present days the polder chamber serves as a marriage room.

Worth seeing also is the Nieroproom with its beautiful painted beam ceiling in Renaissance style (1634) and the collection of porcelain, given in 1915, by the pharmacist Nierop.

To the right of the head building. On the angle of the Schoutenstreet one sees a wing that was renewed in Dutch classicistic style in 1694. The front door and the window above are provided with a monumental frame. Within this frame there are two statues and the weapons of the then mayors. The statues are two lady’s proposing carefulness (with mirror) and justice (with balance). In this wings hall two allegoric paintings in grey ( approx. 1694) of Romeyn de Hooghe, remained kept.

* It’s possible to take a look into the council room and the polder room. To be able to do so, just click on the underlined text in the Dutch texts. (Raadzaal/Polderkamer)

De Accijnstoren

In 1622 wordt de Accijnstoren aan de Bierkade gebouwd. Het gebouw diende als belastingskantoor. Accijnzen over ingevoerde goederen vormde vroeger een belangrijke bron van inkomsten voor Alkmaar. De brug waar de toren aan staat was ooit een draaibrug, maar is in1903 vervangen door een ophaalbrug. Ook deze brug is later vervangen. In 1924 werd de Accijnstoren vier meter ‘verrold’ zodat de Bierkade verbreed kon worden. De toren doet in de zomermaanden dienst als kantoor voor de havenmeester.

               

The tax tower

The tax tower was built in 1622 at the Bierkade. Initially it was used as a tax office. Taxes over imported goods used to be an important source of income for the city.

The bridge, on witch the tower rests, used to be a turn able bridge, but was replaced in 1903. The tower was moved 4 meters in 1924, so the street, de Bierkade, could be broadened.

The tower now serves as a office to the harbour master, during the summer

De Kaasmarkt

De Alkmaarse Kaasmarkt is al meer dan vier eeuwen een traditie, die tegenwoordig jaarlijks door 100.000 mensen wordt bezocht. De ‘markt’ vind plaats op het Waagplein, voor het monumentale Waaggebouw. In de 18^de eeuw werd maar liefst vier dagen per week kaasmarkt gehouden, en deze duurde tot 1 uur s’nachts. Gemiddeld 300 ton kaas per marktdag werd omgezet. Sinds 1939 is Alkmaar de enige stad die nog kaas verhandeld op deze traditionele wijze. Vandaag de dag zijn de kaasmarkten elke vrijdag (van april tot september) te bezichtigen.

Op de kaasmarkt lopen de kaasdragers van het Alkmaarse Kaasdragersgilde in vier verschillende kleuren: Geel, rood, blauw en groen. Zo vormen zij groepen die vemen worden genoemd. Alle kaasdragers dragen een wit pak met strooien hoed. De kaasdragers hebben verschillende benamingen.

• Een vastman is een ervaren kaasdrager.
• De tasman is de oudste kaasdrager, en draagt een zwart leren tas op zijn buik. Hij zet bij het wegen van de kaas de gewichten op de weegschaal.
• De overman is de voorman van het veem, en is herkenbaar aan een zilveren schildje met lintje in de kleur van zijn veem. De overman wordt voor een periode van twee jaar benoemd.
• De kaasvader is opzichter over alle vier de vemen. Hij draagt een zwarte stok met zilveren knop.
• De provoost wordt door de kaasdragers de ‘beul’ genoemd, omdat hij voor het gildebestuur de laatkomende kaasdragers noteert en de boete daarvoor int. Hij draagt een zilveren kaasberrie.
• De knecht wordt, net als de provoost, door het gildebestuur benoemd en heeft de functie van klusjesman.

Om 10:00 uur luidt de aanvangsbel en begint de kaasmarkt. De zetters beladen de karakteristieke berries, die door de kaasdragers naar de weegschaal worden gedragen. Aldaar wordt de kaas gewogen. Op het plein bepalen keurmeesters de kwaliteit van de kaas en onderhandelen handelaren over de prijs. Dit gaat traditioneel gepaard met het handje klap. Omstreeks 12:30 is de kaasmarkt afgelopen

The cheese market in Alkmaar has been a tradition for over four centuries. These days more than 100.000 people a year, visit this market. The market is held on the Waagplein, in front of the monumental building  ”de Waag”. In the 18^th century, there was a cheese market four days a week, which lasted until 1 o’clock at night. There was an average sail of 300.000 kilo’s of cheese per day. Since 1939, Alkmaar is the only city in the Netherlands, whereby cheese is still sold the traditional way. These days you can visit the cheese market every Friday (april-september)

At 10am the start bell rings and the market starts. The “zetters” load the characteristic “berries”, which will be carried to the weighing scale, to be weight. On the square, the inspector looks at the quality en negotiates about the price of the cheese. Traditionally this is done by clapping in each other hands, called “handjeklap”.

Around 12.30 am, the marked is finished.

Note! Sometimes there is no translation for some Dutch words, because they do not exist in another language. Therefore, I leave them original Dutch.